Nieuws

Lieve Rosketiers - 2018 - januari

Allereerst wens ik u een goed, sportief maar vooral gezond en gelukkig 2018. Als altijd is mijn eerste brief aan u de nieuwjaarstoespraak zoals ik die vrijdag 5 januari, tijdens onze nieuwjaarsreceptie in ons clubhuis heb uitgesproken. Vooral natuurlijk voor diegene die hierbij niet aanwezig was. Ik spreek de hoop en wens uit dit jaar iets vaker iets van u te mogen vernemen. 

Lieve vrienden van Drenthina, Beste Ereleden, leden van verdienste, leden, supporters, sponsoren en eenieder die onze club een warm hart toedraagt,

Van harte welkom op onze jaarlijkse nieuwjaarsreceptie.

Laat ik beginnen met u allen een heel fijn, goed, sportief en vooral gezond nieuwjaar te wensen.
Traditioneel is dit een moment van terugblikken en vooruitkijken.

Wereldwijd was 2017 een bewogen jaar.

Donald Trump werd president van Amerika. Een land van onbegrensde mogelijkheden bleek maar weer eens. Fake-nieuws deed zijn intrede. 

Tom Dumoulin won de Giro en onze Oranje Leeuwinnen werden in eigen huis Europees Kampioen voetbal. Een waar volksfeest volgde.

Feyenoord werd landskampioen.  

Het jaar ook van de aanslagen in Barcelona en tijdens het concert van Ariana Grande in Manchester.

Miljoenen eieren werden vernietigd en de Catalanen streden voor onafhankelijkheid. Deze twee dingen hebben overigens niets met elkaar te maken.

Irma verwoeste Sint-Maarten en een paar idioten de levens van Romy, Savannah en Anne Faber.

Abdelhak Nouri zakte tijdens een oefenwedstrijd in Duitsland in elkaar.

Het jaar ook van de #metoo discussie, waar ook de sportwereld, en dus het voetbal, bij betrokken was. Onverkwikkelijke zaken waar ook wij ons terdege bewust van moeten zijn.

De Amsterdamse burgemeester Eberhart van der Laan overlijdt en Noord-Korea ontpopt zich als grootste dreiging voor onze vrijheid ooit.

Terugblikkend was 2017 voor Drenthina een jaar van afscheid. Afscheid met een traan vaak. Maar soms ook afscheid met een glimlach.

Onze gedachten gaan uit naar alle Drenthina mensen die ons in het afgelopen jaar zijn ontvallen. We hebben hier tijdens de laatste Algemene Ledenvergadering al bij stil gestaan. Toch vind ik het goed hier ook nu nog even aandacht aan te schenken. En zonder iemand tekort te willen doen noem ik specifiek Jouke van der Leest, Mark van der Kolk, Bert Oostwoud en Geertje Kremers. In hen verloren wij mensen met een groot groen-wit hart. Mensen ook die vele, vele jaren hun beste beentje hebben voorgezet in het belang van onze club. Voetbal komt op deze momenten in een geheel ander perspectief te staan maar fijn was het te zien dat bij hun afscheid de Drenthina familie in groten getale aanwezig was. We hopen van harte dat de families daar enige troost en steun aan hebben gehad.

Afscheid van geheel andere orde nemen we ook van Gerrie Benes en Danny Wiggers. De laatste jaren was het traditie u tijdens de Nieuwjaarsreceptie mee te delen dat we de contracten met de heren trainers andermaal met een jaar hadden verlengd. 10 jaar was het duo trainer-coach van ons vlaggenschip. Met veel plezier en met wederzijds respect. Toen de mannen het bestuur meedeelden aan het eind van het seizoen te stoppen, konden wij niet anders dan dit accepteren. Wij danken Gerrie en Danny voor hun inzet in de afgelopen 9,5 jaar en zijn er zeker van dat zij het resterende half jaar met dezelfde, misschien wel extra, energie en inzet af zullen maken.

Een applaus voor de heren is wel op zijn plaats is, denk ik.

Afscheid hebben we genomen van het Protos Weering Zaalvoetbaltoernooi. Drenthina reikte uiteindelijk tot de halve finale. Uitzicht was er, tot op het allerlaatste moment, op een plaats in de tussenronde. Uiteindelijk moesten we genoegen nemen met een 11e plaats van de oorspronkelijk gestarte 100 teams. Een prima prestatie waar we met velen van hebben genoten. 

Afscheid van de najaarscompetitie namen G1 en G2 met het kampioenschap. Ze bleken op dezelfde dag, in hun nieuwe tenues, de sterkste in hun competitie. Superleuk en superknap. Hulde.

De KNVB en de Gemeente Emmen willen graag in gesprek over het G-Voetbal in onze gemeente. Zij zijn ervan overtuigd dat er meer mensen met een beperking zouden moeten kunnen sporten. Voetballen in ons geval. Zijn wij direct voor. Ze willen graag een open dialoog over hoe we het G-Voetbal verder kunnen bevorderen. Helemaal prima. Praten kan altijd en een open dialoog is natuurlijk nooit weg. We vinden echter wel dat het G-Voetbal bij Drenthina hoort en vinden dat dat ook in de toekomst zo moet blijven. We gaan het gesprek aan, maar zullen de belangen van Drenthina hierin zeer kritisch behartigen.

Ook JO-8 1 nam met het kampioenschap afscheid van 2017.

Afscheid namen we ook van de kleedkamers van de gemeente. Ze zijn in middels van ons zelf. Net als de rest van de opstallen overigens. De kleedkamers zijn inmiddels geheel gerenoveerd en geadopteerd. Dank, mede, aan de deursponsoren hiervoor. Het is wel zaak dat de investering die we hierin hebben gedaan niet binnen een paar jaar opnieuw gedaan moet worden. Een verzoek aan de gebruikers derhalve om de kleedlokalen netjes te gebruiken en er geen smeerzooi van te maken. Zou eeuwig zonde zijn. En weinig respectvol naar de vrijwilligers die met bloed, zweet en tranen de kleedkamers hebben opgeknapt. Heren en dames spelers, leiders, trainers en coördinatoren let hier a.u.b. extra op.

Afscheid nemen we ook van een hoge energierekening. Op de kleedkamers zijn inmiddels zonnepanelen geplaatst voor het opwekken van onze eigen energie. Drenthina laat hiermee zien behalve groen-wit ook helemaal groen te willen zijn.

Afscheid nemen we ook van de pilot met de Promens Care groep. Het eerste volle jaar zit er op. Halverwege dit jaar heeft er een eerste evaluatie plaats gevonden. Beide partijen hebben aangegeven de samenwerking als bijzonder plezierig te hebben ervaren en graag door te willen. Ben ik zeer blij mee. Het toont de maatschappelijke betrokkenheid van onze vereniging.

In december hebben we afscheid genomen van het oude “oud papier record”. Maar liefst 16 (zestien) containers werden er gevuld en geleegd! Hulde aan August, zijn crew, Jan Kloppenburg en de mannen van de maandagmorgenploeg. Een superbelangrijke inkomstenbron voor onze vereniging. Ook hartelijk dank aan Henk Haandrikman en zijn vrouw. Naar ik begrepen heb, hebben zij ook een middagje met z’n tweeën in de papiercontainer doorgebracht. Wat ze er precies gedaan hebben weet niemand.

Afscheid namen we ook van de gedumpte caravan. Hij bleek uiteindelijk slechts tijdelijk gestald te zijn geweest. Opmerkelijk, vreemd en bovendien redelijk asociaal.

Geen afscheid nemen we van De Oliebollenactie. Dit jaar heeft de actie iets meer opgebracht dan verleden jaar. Bijna 5200 Euro ten opzichte van 5000 Euro in 2017. Komt neer op zo’n 9 á 10.000 bollen. U weet mijn ideaal is 12.000 oliebollen. 2 zakjes per lid. Mooie uitdaging voor 2018 zullen we maar zeggen. Iedereen die hieraan zijn steentje heeft bijgedragen, heel hartelijk bedankt.

Speciale dank aan Edwin en Renate voor de organisatie (en op de zijlijn Boukje en Tinus) en uiteraard aan de familie Van Rijn die de hele Prinsenlaan weer voorzien heeft van oliebollen (dik 80 zakken als ik het goed heb). Maar ook even een speciale vermelding voor de inspanning van de spelers en speelsters van Dames en Heren 1 en 2. Een pracht traditie. Moeten we vooral koesteren. Hoort bij Drenthina.

Afscheid namen we ook van een aantal vrijwilligers. Dick, Gea en Albert legden hun bestuursfunctie neer.  Helemaal weg zijn ze gelukkig niet. Ze blijven, in meer of mindere mate, nog wel betrokken bij onze vereniging.

Brengt mij bij het punt vrijwilligers. Vrijwilligers zijn voor een vereniging onmisbaar. Het is voor mij ondoenlijk om alle vrijwilligers van onze vereniging hier bij naam te noemen en ze zo persoonlijk te bedanken voor hun inzet in 2017.  In de loop van het jaar zal ik dat zoveel mogelijk proberen te doen. Vandaar dat ik u vraag om met een groot applaus alle vrijwilligers van Drenthina te bedanken. Ik hoop van harte dat wij ook het komende jaar weer op uw hulp, steun en betrokkenheid mogen rekenen.

Dan heb je vrijwilligers en vrijwilligers. Zonder iemand tekort te willen doen zijn er vrijwilligers die iets extra’s verdienen. Daar hebben we bijvoorbeeld de Henk Feitsma Award voor. Dit jaar was de Award voor Luuk Plaatje, voor zijn inzet in het afgelopen jaar. Maar er zijn ook vrijwilligers die al jarenlang belangeloos de club dienen. Deze leden kunnen erelid worden of lid van verdienste. Op dit moment hebben we daar een aantal van. Ereleden: Rieks Alberts, Henk Feitsma, Gerrit Kloosterman, Tjabel Rooseboom. Leden van Verdienste: Henk Altena, Tinus Katerberg, Jan Strootman. Allemaal meer dan terecht denk ik.

Het heeft het bestuur van de voetbalvereniging Drenthina behaagt om hieraan een tweetal mannen toe te voegen en deze mannen te eren met de titel “lid van verdienste”. Graag zou ik de heren Henk Vugteveen en Jan Venema even naar voren willen hebben. Ik weet ze staan liever niet in de belangstelling maar het moet nu toch even. Beide mannen hebben gedurende vele, vele jaren hun uiterste best gedaan om in het belang van onze club allerhande werkzaamheden uit te voeren op verschillende gebieden. Henk verdenk ik er zelfs van dat hij af en toe in het clubhuis slaapt. En in elk opstal op ons sportpark zit minimaal één spijker die er door Jan Venema persoonlijk ingeslagen is. Heren, Drenthina kan u nooit genoeg bedanken voor al hetgeen jullie voor de vereniging hebben betekend en nog steeds betekenen. We hopen nog lang van jullie te kunnen genieten. Het is mij een eer u de versierselen die hierbij horen op te spelden. (Applaus).

Kort nog even een paar hoogtepunten uit 2017:

Het kampioenschap van B1/JO17-1

De Houthakkerscup, met weer fantastische HH-Cup journaals, een prachtige omzet, een bloedstollende finale en een, in mijn ogen, buitengewoon verrassende winnaar.

Meer dan 1000 likes op facebook.

Drenthina werd lid van “het Drents Verbond”.

En we schreven andermaal zwarte cijfers.

Was het jaar 2017 het jaar van afscheid dan wordt wat mij betreft 2018 het jaar van WELKOM. In 2018 willen we graag verder met de positieve punten uit 2017. Belangrijk daarin zal samenwerking zijn. Alleen samen kunnen we dat wat goed is nog beter maken.

Welkom als eerste aan onze nieuwe Hoofdtrainer. U zult het inmiddels al wel gehoord, gelezen of begrepen hebben. We zijn erin geslaagd om een waardig opvolger voor Gerrie Benes voor het seizoen 2018-2019 vast te leggen. Peter Timmer. Wij zijn ervan overtuigd dat we in Peter een trainer hebben gevonden die zowel als trainer maar ook als mens heel goed bij onze vereniging past. Zeker is dat zowel zijn vader als schoonvader blij zijn met zijn en onze keuze. We wensen Peter uiteraard veel succes en plezier in zijn nieuwe uitdaging. Vanaf nu zal hij regelmatig op de “oude Ros” te vinden zijn. Peter van harte welkom.

Welkom ook aan het Technisch Platform. Om meer structuur, een rode lijn zogezegd, te krijgen binnen de Jeugd is er een Technisch Platform opgericht. Dit platform dat bestaat uit “voetbalmensen” met een Drenthina hart. Bas Boersma, Richard Rappard en Geert Katoen. Zij zullen samen met de Jeugdcommissie, die overigens geleid gaat worden door Rienk Gernaat als nieuwe voorzitter (welkom Rienk, ben ik enorm blij mee) zorgen voor een betere samenwerking en een beter gestructureerde jeugdopleiding. Geen eigen BV-tjes meer, eigen eilandjes meer. Heldere afspraken zodat eenieder weet wat er van hem of haar verwacht wordt. Ontwikkeling van individueel talent, plezier, respect en prestatie. Met als uiteindelijke doel, indien mogelijk, onze “eigen jeugd” door te laten stromen naar het Eerste Elftal of te behouden voor de vereniging op zijn of haar niveau.

Welkom aan al onze nieuwe leden. Vooral aan de onderkant JO7, de puppy’s, gaat het geweldig. Ik hoop en vertrouw erop dat zij zich snel thuis gaan voelen.

Welkom aan nieuwe vrijwilligers, wij gaan er dit jaar een speerpunt van maken om vrijwilligers te werven. De boel opknippen in kleine, behapbare stukjes. We hopen daarmee meer mensen te kunnen motiveren iets voor de club te gaan doen. Want u weet, zonder vrijwilligers geen club.   

Ook gaan wij meer focus leggen op De Dames. Hoe kunnen we ervoor zorgen dat de verworven plek die de Damesteams bij ons innemen verder uitgebouwd kan worden. Ik ben hierover in gesprek met de teams en begeleiding.

De samenwerking met Promens Care willen we verder uit gaan breiden. Welke activiteiten kunnen we nog meer ontplooien.

Andermaal zorgen voor een sluitende begroting en de realisatie daarvan. Een gezonde financiële huishouding.

Welkom aan een geheel vernieuwde website ook.

Kortom, weer veel te doen in het nieuwe jaar.

Welkom 2018!

Ik heb er alle vertrouwen in dat dat gaat lukken als we ons er gezamenlijk voor in willen zetten.

Waarom ik er alle vertrouwen in heb?

Nou, hierom.

Dit stukje stond op de site van FC 12 in oktober 2017. Ik lees het even voor, en geeft volgens mij een prachtig beeld van onze mooie club. De titel is:

Nostalgie bij volksclub vv Drenthina.

‘Het Valt me nie teeg’n tot nou toe!’ ‘Nee inderdaad, das wel eens minder west.’ Twee vv Drenthina aanhangers van rond de zestig jaar zijn het eens over het spel van hun club. ‘Die keeper kan wel twee meter weeën, wat ’n lange’. De sfeer is goed op sportpark Oude Roswinkelerweg in Emmen. Vandaag spelen de groen-witten thuis tegen vv Omlandia uit Ten Boer.

VV Drenthina, in de winterstop van vorig seizoen was ik eens op het sportpark om een portret te maken van clubman en trainer Gerrie Benes. Helaas was het er verder nog niet eerder van gekomen om langs te gaan, tot vandaag. Een bosrijk gebied op de rand van de wijk Emmen-Centrum en Emmermeer, wat aangevuld wordt met een mooi sportpark. Tussen de naaldbomen staat een mooie Nostalgische tribune in Engelse stijl. Houten bankjes geven een mooi overzicht over het hoofdveld.Bij aankomst op het sportpark staat de spelersbus van Omlandia al voor de ingang geparkeerd. Het is waterkoud en de wind waait gestaag. Via de hondenvereniging kom ik langs de kantine bij het hoofdveld. Door de speakers klinkt luid en duidelijk ‘Kryptonite’ van 3 Doors Down, gevolgd door het themanummer van Tour of Duty. Langzaam maar zeker druppelt het publiek binnen.
Na een paar minuten pakt de omroeper zijn moment: ‘ Meine damen und herren, Ladies and gentlemen, dames en heren, Let’s get ready to rumble!!’ Prompt wordt een rocknummer ingestart en komen de spelers het veld op. Door het raampje van de omroepkamer zie ik een enorme glimlach op het gezicht van de omroeper. Mooi om te zien hoe deze man kan genieten van z’n club! Wanneer de pupil van de week z’n shoot-out uitvoert, wordt het publiek wederom getrakteerd op live verslaggeving door de speaker: ‘Komt dat schot’, klinkt luidkeels over het sportpark wanneer het talentje z’n goal maakt. Eindelijk! De wedstrijd kan beginnen.
Na ruim één minuut heeft de thuisploeg de bal al in het net liggen. ‘Goooooooooooaaalll’ klinkt uit de speakers, gevolgd door de vraag of de speler die gescoord heeft z’n vinger even wil opsteken. Ja, de speaker is goed aanwezig vandaag!

Wat opvalt op het sportpark zijn de mooie dug-outs. Het heeft, net als de tribune, iets unieks waar menig club jaloers op kan zijn. Gerrie Benes omschreef zijn club onlangs als een echte volksclub. Iets waar ik hem ook gelijk in moet geven. De sfeer is gemoedelijk, het publiek is erg gevarieerd. Van kinderen in kinderwagens tot 65+-ers. Overigens is er vandaag niet heel veel publiek op de wedstrijd afgekomen.

De scheidsrechter laat op ‘Groningse wijze’ merken dat hij niet gediend is van aanmerking op de leiding. Graspollen vliegen in het rond wanneer er wederom een sliding in wordt gezet. Het is vooral de thuisploeg die de meeste kansen creëert, al laten de gasten uit Ten Boer ook weten dat ze er zijn. Af en toe wordt er dusdanig mooi gespeeld dat het op het tikki-takkie voetbal van Barcelona lijkt. Zo wordt het omschreven door bezoekers langs de lijn.

Vlak voor de rust lijkt de bal over de lijn te rollen en wordt op de valreep toch nog een sliding ingezet door een speler van Drenthina. Helaas wordt de bal niet geraakt, wel liggen twee spelers van Omlandia op de doellijn. De scheidsrechter, klein van postuur, is bijzonder snel ter plaatse en spreekt de lange spits van de thuisploeg aan op zijn actie. Deze wordt bestraft met een gele kaart. ‘Heb jij misschien niet gezien, maar ik wel vriend, dit was met twee benen!’, zo legt de arbiter zijn beslissing uit. Ondertussen brengen twee vrijwilligers van de vereniging kannen thee richting de kleedkamers. ‘Met een 2-0 tussenstand kunnen we naar de thee’, zo wordt aangekondigd via de speakers.

Omlandia speelt in mooie donkere shirts. Ook de grensrechter staat er goed op. Een geel shirt, aangevuld met felgele schoenen.

Het is druk in het clubhuis van de vereniging. Op een groot scherm wordt een wedstrijd uit de Premier League uitgezonden en aan de tafels zitten teams die de gespeelde wedstrijden analyseren onder het genot van een goudgele rakker. Een mooie foto Wall en verschillende dartborden zorgen voor de nodige afleiding.

Na rust loopt de thuisploeg uit naar een verdiende 4-0 overwinning. Omlandia krijgt nog wel een paar kansen, maar deze worden niet meer omgezet in doelpunten. Ondertussen heeft het grootste gedeelte van de supporters zijn jas goed dichtgetrokken. Een gure wind waait over het sportpark. Wanneer het eindsignaal klinkt besluit iedereen dan ook snel huiswaarts te keren. Alhoewel, de kantine is ook gewild! Samen met de supporters wordt de overwinning gevierd door de spelers! Een mooie middag aan de Oude Roswinkelerweg!

Een mooie ochtend/middag aan de Oude Roswinkelerweg! Daar doen we het tenslotte met z’n allen voor!

Graag hef ik nu met u het glas op een fijn, goed, sportief en gezond 2018!
Eén voor allen, allen voor één en met z’n allen voor de club. Proost!